Follow us on social media
Description
ENGLISH DESCRIPTIONThe biggest mystery is that since the day we found ourselves in this land, I stopped seeing the darkness I used to feel inside. Until today, I am still unable to distinguish what I saw that day by the sea before I lost consciousness. Was the image I saw, and the wisp of hair blowing in the wind, real, or was it just my imagination? But the call I heard, where my name was mentioned—something only my parents knew—only God knows. As for me, since I’ve regained my mind, I have discarded everything; I don’t want to remember that dark day, which will never fade from my memory except for the day I return to my Creator.
Now, I have nothing but this chain my father gave me. Whenever I feel sad, I take the chain, look at it, and cry. Seeing how the chain comforts me, Mama Maria noticed that I took it off and put it aside. She stopped me from taking it unless she wasn’t watching. But this action of hers eased my sorrow of missing them immensely.
Mama Maria is a noble woman from Egypt. She is married with two children, and due to the circumstances of life, she took a job in the palace. Allah helped her to become a woman of integrity and trust, which is why the king and queen trusted her thoroughly. Despite her service to them, they didn’t allow her to leave the palace unless it was for something very important. She said that she was troubled because her husband and children were not well, so they couldn’t eat, drink, or wear good clothes.
She was not wrong; she was paid handsomely. I’m always amazed by the way she handles everything because of her children. One day, I sat and cried as I remembered my father and mother. Living with Mama Maria helped ease my longing for them, as she treated me as if she had given birth to me. She taught me Arabic, though I understood it but not perfectly. Now, if I switch languages, you wouldn’t know I speak Hausa. Most of the people here, like Mama Maria, don’t speak it well, and even my name, *NADEEYAH*, she couldn’t pronounce properly; she could only say it as *NADINE* in their language.
Anyone who knows me here calls me by the name they use. Furthermore, the language of success in our school here is English. In our region, there is a special guard who teaches us English because it is almost a law to learn it in order to avoid any interaction with the powerful elite.
I often feel they prioritize English over their native language, especially for the children of Prophet Muhammad (PBUH) because they are from the elite educational backgrounds. Thus, their religious knowledge is quite limited.
I have been in the Egyptian palace for seventeen years. King Saifulmulk and Queen Aira abdicated the throne, and their son was given the title *EZKE'IL* (some say *AZRAH*). From what I hear, he is a very dangerous person. He has no faith and no mercy. Mama Maria always warns me to be cautious and never to cross paths with him, and I’ve heard that he may change.
On the day of his coronation, no one in our section of the palace was asleep. We worked throughout the day with no signs of children. Especially those of us in the kitchen. Mama Maria even became ill due to fatigue and her increasing age. I often told her to rest, but work became a part of me. Without the pain in my body, I wouldn’t know what else I would be doing. On that day, we left our section and took food to the storage area to be stored in the palace.
Since food was taken out, I’ve never been the one to take it outside. Usually, it is the guards who take it out. However, that day Mama Maria took the food herself and didn’t ask me to come along. While preparing the food, we met Fahima. We embraced each other with immense joy at seeing each other again. From that day on, we’ve been secretly
HAUSA DESCRIPTIONBabban abin mamaki shi ne, tun daga ranar da muka tsinci kanmu a wannan ƙasa, na daina jin wannan duhun da nake ji a raina. Har zuwa yau ban iya tantance abin da na gani a ranar nan a bakin teku kafin na suma ba. Shin abin da na gani da kuma guntun gashin da iska ke kadawa gaskiya ne, ko kuwa hasashen zuciyata ne kawai? Amma game da kiran da na ji ana ambaton sunana, sunan da iyayena kaɗai suka sani, Allah ne kaɗai Ya san gaskiyar lamarin. Ni kuwa, tun bayan da hankalina ya dawo gare ni, na yi watsi da komai; bana son tunawa da wannan baƙar rana wadda ba za ta taɓa gogewa daga ƙwaƙwalwata ba sai ranar da zan koma ga Mahaliccina.
Yanzu babu abin da ya rage mini face wannan sarka da mahaifina ya ba ni. Duk lokacin da baƙin ciki ya lullube ni, sai na ɗauki sarkar, in zuba mata ido, sannan in yi kuka. Da Mama Maria ta lura cewa sarkar tana sanyaya mini zuciya, sai ta cire ta daga hannuna ta ajiye. Ta hana ni ɗaukarta sai idan ba ta gani. Duk da haka, wannan abin da ta yi ya taimaka wajen rage mini raɗaɗin kewar iyayena sosai.
Mama Maria mace ce mai mutunci daga ƙasar Masar. Tana da miji da yara biyu, kuma saboda halin rayuwa ta samu aiki a fadar sarki. Allah Ya taimake ta ta zama mace mai gaskiya da amana, shi ya sa sarki da sarauniya suke yarda da ita gaba ɗaya. Duk da hidimar da take musu, ba sa bari ta fita daga fada sai idan akwai wani muhimmin dalili. Ta taɓa gaya mini cewa tana cikin damuwa saboda mijinta da yaranta ba sa cikin walwala, har ma ba sa iya cin abinci mai kyau, shan abin sha mai kyau ko sanya tufafi masu kyau.
Ba ta yi ƙarya ba, domin ana biyanta albashi mai tsoka. A kullum ina mamakin yadda take iya jure komai saboda yaranta. Wata rana na zauna ina kuka saboda tunanin mahaifina da mahaifiyata. Zama tare da Mama Maria ya rage mini zafin kewarsu, domin tana kula da ni kamar ita ce ta haife ni. Ta koyar da ni Larabci, duk da cewa tun farko ina fahimtarsa amma ba sosai ba. Yanzu idan na fara magana da wani harshe, ba za ka gane cewa ni Hausa ce ba. Yawancin mutanen da ke nan, ciki har da Mama Maria, ba sa iya magana da Hausa sosai. Hatta sunana, NADEEYAH, ba ta iya furta shi yadda ya kamata; abin da kawai take iya cewa shi ne NADINE a harshensu.
Duk wanda ya san ni a nan yana kirana da sunan da suka saba amfani da shi. Bugu da ƙari, harshen da ake ɗauka a matsayin harshen nasara a makarantarmu shi ne Turanci. A yankinmu akwai wani jami’in tsaro na musamman da ke koyar da mu Turanci saboda kusan ya zama doka a koyi harshen domin gujewa shiga hulɗa da manyan masu iko ba tare da ilimi ba.
Sau da yawa nakan ji kamar suna fifita Turanci fiye da harshensu na asali, musamman ga ‘ya’yan Annabi Muhammad (SAW), domin suna fitowa daga manyan makarantu na masu daraja. Saboda haka iliminsu na addini ba shi da yawa sosai.
Na shafe shekara goma sha bakwai ina rayuwa a fadar Masar. Sarki Saifulmulk da Sarauniya Aira sun sauka daga mulki, kuma aka naɗa ɗansu da sarauta mai taken EZKE'IL (wasu kuma suna kiransa AZRAH). Daga abin da nake ji, mutum ne mai matuƙar haɗari. Ba shi da imani kuma ba shi da tausayi. Mama Maria kullum tana gargadina da in yi taka-tsantsan kada hanyoyinmu su taɓa haɗuwa, duk da cewa na ji ana cewa wataƙila zai canza.
A ranar naɗa shi sarauta, babu wanda ya yi barci a ɓangarenmu na fada. Mun yi aiki tsawon yini ba tare da hutawa ba. Musamman mu da ke sashen girki. Har Mama Maria ta kamu da rashin lafiya saboda gajiya da kuma tsufarta da ke ƙaruwa. Sau da yawa nakan roƙe ta ta huta, amma aiki ya zama wani ɓangare na rayuwata. Da ba don ciwon da nake ji a jikina ba, da ban san abin da zan yi ba. A ranar, mun fito daga sashenmu muka kai abinci zuwa ma’ajiya domin a ajiye shi a fadar.
Tun da aka fara fitar da abinci, ban taɓa zama ni ce ke kai shi waje ba. A yawancin lokuta masu gadi ne ke yin hakan. Amma a wannan ranar Mama Maria ce ta ɗauki abincin da kanta, kuma ba ta nemi in raka ta ba. Yayin da muke shirya abincin, sai muka haɗu da Fahima. Muka rungumi juna cikin farin ciki mai girma saboda sake ganin juna. Tun daga wannan rana, a ɓoye muka kasance...